Γράφει ο Στέλιος Γκίνης
Κάθε γενιά μοχθεί για να αφήσει στην επόμενη καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Όπως διαδέχονται οι γενιές η μία την άλλη, μοιάζουν με τα φύλλα των δέντρων που μαραίνονται και πέφτουν, για να έρθουν τα καινούργια. Οι γενιές όμως των ανθρώπων συνδέονται μεταξύ τους με την «αιώνια μνήμη» και όχι με τη λησμονιά, όπως τα φύλλα. Λόγω αυτής της μνήμης, που τη λέμε ΠΑΡΑΔΟΣΗ, η κάθε γενιά συνεχίζει την προσπάθεια, από εκεί που σταμάτησε η προηγούμενη. Είναι φυσικό λοιπόν, όσα όνειρα δεν πρόλαβε ή δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει μια γενιά, να προσπαθήσει η επόμενη. Όμως δεν κάνουν όνειρα μόνο οι λαοί, για τη βελτίωση της ζωής στον τόπο τους, αλλά και κάθε άνθρωπος χωριστά. Άμα δεν κάνει όνειρα ο νέος και ο φτωχός, τότε ο νέος δεν νιώθει νέος, ούτε ο φτωχός θα γίνει πλούσιος, έστω και στη φαντασία του. Βέβαια, δεν πρέπει να περιμένουμε τα όνειρά μας να γίνουν πραγματικότητα, έτσι από… μόνα τους! Πρέπει να προσπαθούμε και τότε μόνο θα ελπίζουμε ότι με την αγώνα μας θα πραγματοποιηθούν. Δεν είναι εύκολο να πραγματοποιηθούν ΟΛΑ τα όνειρά μας, προπάντων όσα είναι πέρα και πάνω από κάθε λογική. Πρέπει να κάνουμε όνειρα, γιατί είναι καλό να είμαστε ονειροπόλοι, αλλά όχι… ονειροπαρμένοι! Ας μην το ξεχνάμε αυτό.
Με τους στόχους που ονειρευόμαστε για το μέλλον στη ζωή μας, παίρνουμε κουράγιο και ελπίζουμε ότι με τον αγώνα μας θα τους πετύχουμε και τότε η ζωή μας θα γίνει καλύτερη.
Στην περιοχή μας οι προηγούμενες γενιές πέτυχαν πολλά και θαυμαστά, με θυσίες και με μόχθο.
Ποτισμένη με ιδρώτα και με αίμα, στην κυριολεξία, είναι η μεγαρική γη. Κάποια όνειρα του λαού μας δεν πραγματοποιήθηκαν, γιατί τα έπνιξαν, πόλεμοι, σκλαβιά και σεισμοί. Επίσης διχάστηκε ο μεγαρικός λαός σε πολλές περιπτώσεις και δεν κατάφερε να συντονίσει τις προσπάθειές του για να διεκδικήσει από την κεντρική εξουσία αυτά που του αξίζουν.
Τώρα με την ευκαιρία της νέας κυβέρνησης, ας προσπαθήσουμε να ζωντανέψουμε κάποια από τα όνειρά μας κι ας λένε ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ άμα την παρομοιάσουμε με φαγητό είναι καλό, αλλά λίγο …«Καμμένο»! Εάν συντονίσουμε τις προσπάθειές μας, πολλά μπορούμε να πετύχουμε. Το 1993, παραλίγο να πραγματοποιηθεί ένα από τα όνειρά μας. Το διάταγμα για την ίδρυση ΤΕΙ στα Μέγαρα ήταν προς υπογραφή στο Υπουργείο Παιδείας, αλλά έπεσε τότε η κυβέρνηση Μητσοτάκη και η νέα κυβέρνηση δεν το υπέγραψε. Με τη Διοίκηση του Δ. Στρατιώτη το 2010, έγινε μια αρχή με τη συνεργασία του Δήμου με το εθνικό Αστεροσκοπείο και η λειτουργία αυτόματου Μετεωρολογικού Σταθμού στα Μέγαρα. Τα οφέλη είναι πολλά και διάφορα. Οι αγρότες, για παράδειγμα, έχουν πάρει βεβαιώσεις για καταστροφές από καύσωνες, χαλάζι και άλλα ακραία καιρικά φαινόμενα, με τη σφραγίδα του Αστεροσκοπείου, γι’ αυτό και πήρανε αποζημιώσεις.
Με το λαό μας ενωμένο, πολλά μπορούμε να πετύχουμε. Μακάρι.
ΠΡΙΝ ΑΠΟ 49 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΚΕ Ο ΑΝΔΡΙΑΝΤΑΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΑ
Ένας από τους επιφανείς και ενδόξους προγόνους μας, ήταν ο ΒΥΖΑΣ ο ιδρυτής του Βυζαντίου. Θα ήταν παράλειψη εάν δεν υπήρχε στα Μέγαρα ένα άγαλμά του. Και πράγματι εδώ και είκοσι χρόνια, ένας ορειχάλκινος ανδριάντας του Βύζαντα βρίσκεται μπροστά από το κτίριο του Μουσικού Ομίλου, σε στάση χαιρετισμού.
Αρχικά είχε τοποθετηθεί στην κεντρική πλατεία, αλλά με τα έργα ανακατασκευής της πλατείας ο ανδριάντας αποθηκεύτηκε, προσωρινά, για πολλά…. Χρόνια, στο προαύλιο του τεχνικού Λυκείου.
Ο ανδριάντας είναι έργο του σπουδαίου Έλληνα γλύπτη K. Κλουβάτου και βγήκε από το χυτήριο το 1966, δηλαδή πριν από 49 χρόνια. Ήταν μια αξιέπαινη πρωτοβουλία του πολιτιστικού Συλλόγου «ΛΕΣΧΗ ΠΡΟΟΔΟΥ ΜΕΓΑΡΩΝ».
Τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου που είχαν τη επιμέλεια και τη φροντίδα για τον ανδριάντα του Βύζαντα ήταν: Μελέτης Χαλόφτης – δικηγόρος, Σπυρίδων Σπέης – οδοντίατρος και οι αείμνηστοι Ιωάννης Σακελλαρίου, Ευκλείδης Σχινάς, Νικόλαος Νάστος, Θεόδωρος Ρούσσης και Αλφόνσος Παπαγιάννης.
Στη φωτογραφία του 1966, ο ανδριάντας στο προαύλιο του χυτήριο του γλύπτη Κ. Κλουβάτου, μετά την ολοκλήρωση της χύτευσης. Ο χαλκός που χρησιμοποιήθηκε, ήταν από χάλκινα σκεύη, που οι συμπολίτες μας τότε έσπευσαν να δωρίσουν για τον ιερό αυτό σκοπό.