Γράφει ο Στέλιος Γκίνης
Πιστεύουν πολλοί, ότι πρώτος ο Κικέρων στα Ρωμαϊκά χρόνια είχε υποστηρίξει ότι: «όλοι είμαστε δούλοι των νόμων». Ο Ηρόδοτος όμως στο Η΄ βιβλίο του, μας πληροφορεί ότι αιώνες πριν από τον Κικέρωνα, ο Σπαρτιάτης Δημάρατος είπε στον Ξέρξη βασιλιά: «Οι Έλληνες έχουν αφέντη τους τον νόμο, που τον φοβούνται περισσότερο από όσο φοβούνται οι δικοί σου εσένα».
Οι νόμοι είναι ανθρώπινα κατασκευάσματα και γι’ αυτό δεν είναι τέλειοι , όπως οι νόμοι της Φύσης. Από τους ανθρώπινους νόμους μπορείς να ξεφύγεις, γιατί μοιάζουν με τον… ιστό της αράχνης, που εύκολα πιάνει τα μικρά έντομα , ενώ τα μεγάλα τρυπάνε τον ιστό και διαφεύγουν.
Από τους φυσικούς νόμους, ΚΑΝΕΝΑΣ άνθρωπος και κανένα υλικό σώμα γενικά δεν μπορεί να ξεφύγει ή να αγνοήσει. Στο νόμο της βαρύτητας, για παράδειγμα, δεν υπάρχουν εξαιρέσεις, αλλά ανάλογα με την ποσότητα της ύλης και από την απόσταση ενός σώματος από το κέντρο της Γης, είναι η δύναμη της βαρύτητας που θα επιδράσει πάνω του.
Εκτός από τους φυσικούς νόμους και από τους νόμους του κράτους ,υπάρχουν και οι νόμοι της ηθικής.
Ένας βασικός ηθικός νόμος είναι ο παρακάτω :
Είναι σπουδαίο να μην κάνεις το κακό, αλλά πολύ πιο σπουδαίο είναι να κάνεις το καλό.
Συνήθως δεν κάνουν οι περισσότεροι το κακό ή το παράνομο, γιατί φοβούνται τις συνέπειες του νόμου ή δεν μπορούν λόγω αδυναμίας. Το καλό όμως και το νόμιμο πρέπει να το θέλει κάποιος και να το κάνει.
Για να περπατήσει η νομιμότητα στη Γη, δεν αρκεί να αποφεύγουμε την παρανομία. Πρέπει και να συμμετέχουμε στην τήρηση της νομιμότητας.
Δίκαιος δεν είναι όποιος δεν αδικεί, αλλά αυτός που, ενώ μπορεί, δε θέλει να αδικήσει κανένα.
Υπάρχει διαφορά μεταξύ ηθικής και δικαίου. Μια ανήθικη πράξη δεν είναι πάντα και παράνομη ή με άλλα λόγια, κάθε νόμιμο δεν είναι και ηθικό! Για παράδειγμα άμα ένας άντρας τα «φτιάξει» με μια γυναίκα παντρεμένη, αυτή είναι μια ανήθικη πράξη, αλλά δεν τιμωρείται από τον νόμο, που τώρα ισχύει.
Η ηθική επιβάλλει εσωτερική συμφωνία του ανθρώπου με τη συνείδησή του, δηλαδή τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνει. Αντίθετα, το δίκαιο καθορίζει ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ τι δεν πρέπει να κάνει κάθε πολίτης και προβλέπει και τιμωρίες, δηλαδή ποινές χρηματικές ή ακόμη και στέρηση της ελευθερίας του ατόμου, που δεν εφαρμόζει τον νόμο.
Επί πολλούς αιώνες υπήρξαν καθεστώτα με νόμους άδικους ,γιατί επέτρεπαν την εκμετάλλευση των πολλών από τους λίγους τους λεγόμενους πατρίκιους ή ευγενείς. Μετά την αναγέννηση όμως στην Ευρώπη, οι λαοί ανέτρεψαν τα τυραννικά καθεστώτας και εγκαθίδρυσαν καθεστώτα ΙΣΟΝΟΜΙΑΣ όλων έναντι όλων, δηλαδή Δημοκρατικά.
Στη Δημοκρατία, τη «σωστή», οι ικανοί, οι πραγματικά άξιοι, μπορούν να κάνουν προκοπή, γιατί ΟΛΟΙ έχουν τις ίδιες ευκαιρίες και ίδια δικαιώματα. Αυτό είναι το δίκαιο, αλλά και το συμφέρον της κοινωνίας. Η Δημοκρατία είναι το πιο καλό πολίτευμα, γιατί επιβάλλει την ΙΣΟΝΟΜΙΑ και την νομιμότητα .. Δυστυχώς στη χώρα μας ΟΛΑ τα κόμματα υμνούν τη Δημοκρατία στα λόγια όμως. Κρίμα.