γράφει ο Ανδρέας Γ. Μενιδιάτης,
Επιτ. Δικηγόρος
Δεν ξέρω τι μπορώ να προσθέσω και εγώ με ένα ακόμη άρθρο μου στην προσπάθεια που γίνεται από Κυβέρνηση, Ιερά Σύνοδο, ειδικούς Επιστήμονες, ΜΜΕ και άλλους, για να πειστούν οι αρνητές του εμβολίου κατά της COVID-19 να εμβολιαστούν.
Πιστεύω ότι για να πειστεί κάποιος να εμβολιαστεί πρέπει να διατηρεί και στοιχειώδη επαφή με τη λογική. Οι «ψεκασμένοι» δεν πρόκειται να πειστούν με τίποτα. Αυτοί πιστεύουν σε θεωρίες συνωμοσίας. Πιστεύουν δηλαδή πως συνωμοτεί η παγκόσμια ιατρική κοινότητα ώστε με το εμβόλιο, να αλλοιωθεί το εθνικό μας DNA ή να σφραγισθούμε με την σφραγίδα του αντίχριστου ή να χάσομε την ελευθερία μας, παρακολουθούμενοι ανά πάσα ώρα και στιγμή με τσιπ, από τον Μπιλ Γκέιτς ή να γίνουμε πειθήνια όργανα της πολιτείας και πειραματόζωα των φαρμακευτικών εταιρειών και πολλές άλλες σαχλαμάρες. Οι άνθρωποι αυτοί δεν πείστηκαν από αυτό που συμβαίνει από τον χειμώνα του 2020 βλέποντας να σχηματίζεται δυσθεώρητη πυραμίδα από φέρετρα, παρακολουθώντας δραματικές εικόνες από νοσοκομεία και ακούοντας αφηγήσεις αυτών που νόσησαν, θα πειστούν από τις συμβουλές των ειδικών επιστημόνων και τις διάφορες καμπάνιες ή γνώμες και να πάνε να εμβολιαστούν ;
Εκτός από τους ψεκασμένους όμως, είναι και οι εμβολιο-φοβικοί, οι οποίοι άκουσαν για παρενέργειες του εμβολίου ή γνώρισαν κάποιον που νόσησε από παρενέργεια (σπάνια περίπτωση) και αγνοούν πλήθος άλλων του περιβάλλοντός των, συγγενών και φίλων, που εμβολιάστηκαν και δεν ένοιωσαν καν κάποια παρενέργεια και όμως προτιμούν να μείνουν λίγο πίσω και να περιμένουν, κινδυνεύοντας οι ίδιοι και τα παιδιά τους για να προστατευθούν από τι ; Από τη σωτηρία τους (!!!). Ελπίζω πως αυτοί, μετά την ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων, λόγω της μετάλλαξης Δ του κορωνοϊού, να πεισθούν και να εμβολιαστούν.
Είναι πλέον φανερό ότι αυτή τη στιγμή η εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας εξαρτάται αποκλειστικά από τις εμμονές, τις προκαταλήψεις, αν θέλετε, για να το πω ωμά, τη βλακεία μίας μερίδας συμπολιτών που αρνείται να εμβολιαστεί. Αν έρθει το τέταρτο κύμα, πιεστεί το ΕΣΥ και διαταραχθεί εκ νέου η λειτουργία της οικονομίας, θα οφείλεται αποκλειστικά σε αυτούς τους ανθρώπους.
Αρχίζοντας να γράφω τούτο το άρθρο σκοπό είχα να παρατηρήσω ότι ενώ στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες συζητούν για την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού σε ορισμένες κρίσιμες επαγγελματικές κατηγορίες, εμείς ακόμα δεν έχουμε θεσπίσει τον υποχρεωτικό εμβολιασμό για τους υγειονομικούς με τους περισσότερους νοσηλευτές να παραμένουν ανεμβολίαστοι. Ευτυχώς όμως, πριν τελειώσω και στείλω το άρθρο στην εφημερίδα, ο Πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης εξήγγειλε τη θέσπιση της υποχρεωτικότητας του εμβολίου στους υγειονομικούς και σε άλλες κρίσιμες επαγγελματικές κατηγορίες.
Πέραν όμως της υποχρεωτικότητας του εμβολίου στις κρίσιμες επαγγελματικές κατηγορίες, μεγάλα τμήματα του πληθυσμού είναι απρόθυμα να εμβολιαστούν (ψεκασμένοι και φοβικοί), ώστε να φθάσουμε γρήγορα, ως χώρα και ως Έλληνες, στην πολυπόθητη θωράκιση που προσφέρει το επίπεδο ανοσίας της αγέλης . Τι θα γίνει μ΄ αυτούς;
Και εδώ τίθεται θέμα δημοκρατίας, σε συνάρτηση με την COVID-19 και το πραγματικό ερώτημα. Δημοκρατία έχομε όταν ο λαός προσέρχεται να εμβολιασθεί εθελοντικώς, όπως ισχυρίζονται οι παντοειδείς αρνητές και να επιτρέπεται σε μειοψηφίες να θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές της πλειονότητας των πολιτών, την ποιότητα της ζωής τους και την οικονομική ανάπτυξη της χώρας τους, εν ονόματι δοξασιών και αδιαφορώντας για τα επιστημονικά δεδομένα; Έχει ή όχι καθήκον το δημοκρατικό πολίτευμα να υπερασπίζεται με ορισμένες υποχρεωτικές διατάξεις (περιλαμβανομένου του εμβολιασμού κατά COVID-19) τους πολίτες του, ειδικά σε έκτακτες συγκυρίες;