Άρθρο Βασιλείου Κουβά
Δρ .ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΥ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΥ
Τ.ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
Τ. ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΤΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ
Δύο γεγονότα του τελευταίου μήνα δημιουργούν συνειρμούς που οδηγούν σε γέννηση μιας ιδέας, η μετουσίωση της οποίας μπορεί να αποτελέσει μια εφικτή πρόταση προς όφελος της τοπικής μας κοινωνίας.
Το πρώτο γεγονός αφορά την αναβάθμιση του γεωπολιτικού ρόλου της Ελλάδας ,λόγω των συμφωνιών που συνυπογράφτηκαν με υψηλόβαθμους αμερικανικούς κυβερνητικούς παράγοντες για τα ενεργειακά. Αυτό έχει ως συνέπεια την αναβάθμιση και του ρόλου του Σταθμού της Ρεβυθούσας .Ενώ μέχρι το 2022 χρησίμευε για συμπληρωματική τροφοδοσία για την εγχώρια κατανάλωση, αφού μέχρι τότε η χώρα μας προμηθευόταν κυρίως ρωσικό φυσικό αέριο ,η στροφή προς το αμερικανικό LNG και η μετατροπή της χώρας μας σε ενεργειακό κόμβο καθιστούν την Ρεβυθούσα και τον νέο πλωτό σταθμό LNG της Αλεξανδρούπολης σε απαραίτητους και βασικούς πυλώνες αυτού του εγχειρήματος. Πλέον δεν μιλάμε για εγχώρια κατανάλωση αλλά για την τροφοδοσία και διοχέτευση φυσικού αερίου από Ελλάδα προς Βουλγαρία ,Ρουμανία ,Ουγγαρία ,Μολδαβία και Ουκρανία.
Το δεύτερο γεγονός αφορά τις αγροτικές κινητοποιήσεις και τα μπλόκα των Εθνικών οδών που ανασύρει από το παρελθόν αντίστοιχες μνήμες ημέτερης υπερβάλλουσας αγωνιστικής συμπεριφοράς αλλά με μηδενικό αποτέλεσμα , σύμφωνα με το παρακάτω ιστορικό: Όταν κατά το έτος 2005, η διέλευση του αγωγού φυσικού αερίου από τον κάμπο των Μεγάρων είχε τύχει της καθολικής αντίδρασης των τοπικών φορέων ,ο τότε Δήμαρχος κ. Χρυσόστομος Σύρκος ,είχε υποβάλλει προς την ηγεσία του Υπουργείου Ανάπτυξης την υπ΄αριθ.324/2006 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου με την οποία εξασφαλίζονταν σημαντικά αντισταθμιστικά οφέλη από την διέλευση του αγωγού, που αποτελούσαν δέσμευση του τότε υπουργού Ανάπτυξης Γ.Σιούφα, με κυριότερο την κατασκευή δικτύου παροχής φυσικού αερίου χαμηλής πίεσης στην πόλη των Μεγάρων.
Μετά τις δημοτικές εκλογές του 2006 ,ο επόμενος Δήμαρχος κ. Δημήτριος Στρατιώτης ,με την υπ΄αριθ. 3/2007 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου εισηγείται την ανάκληση της αντίστοιχης και προαναφερόμενης απόφασης του προηγούμενου Συμβουλίου προτείνοντας την μικτή διέλευση (υποθαλάσσια και χερσαία) διότι η χάραξη της διέλευσης θα ήταν άκρως βλαπτική για την περιοχή των Μεγάρων, δεδομένου ότι η Μεγαρική γη είναι περιοχή κατεξοχήν αγροτική. Ανακλήθηκε δηλαδή μια απόφαση που έθετε τις προϋποθέσεις για την διέλευση του αγωγού χωρίς να προστεθεί τίποτα άλλο. Μάλιστα διοργανώθηκε και ολιγόλεπτο κλείσιμο της Εθνικής Οδού Αθηνών -Κορίνθου, μετά από συλλαλητήριο με μηδενικό τελικό απολογισμό.
“Περσινά ξινά σταφύλια” θα έλεγε κάποιος .Η αναφορά όμως γίνεται για να αντιληφθούν οι νεότεροι την αξία των πολιτικών επιλογών και την συνεισφορά τους στην διαμόρφωση του παρόντος και του μέλλοντος των δημοτικών μας πραγμάτων. Διότι πραγματικά πιστεύω ότι έχει διαπραχθεί μια ιστορική αδικία στο Δήμο μας αφού φιλοξενώντας τις εγκαταστάσεις της Ρεβυθούσας ,με τον πλέον αναβαθμισμένο ρόλο της δεν έχουμε την δυνατότητα χρησιμοποίησης φυσικού αερίου για τις ανάγκες των νοικοκυριών και των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στην περιοχή μας.
Από τότε μέχρι τώρα έχουν περάσει 18 ολόκληρα χρόνια. Οι πρωταγωνιστές εκείνων των καιρών έχουν κριθεί ,ο λαός σέβεται την προσφορά τους και την διαδρομή τους και τους τιμά. Μήπως όμως τώρα, χωρίς να γίνουν τα ίδια λάθη του παρελθόντος και με μια νέα και σύγχρονη στρατηγική διεκδίκησης μπορέσουμε να αποκαταστήσουμε αυτήν την ιστορική αδικία.
Τα δεδομένα όμως έχουν αλλάξει. Από τις αρχές της δεκαετίας του 2000,υπό την επίδραση της ευρωπαϊκής πολιτικής απελευθέρωσης των αγορών ενέργειας, ο ρόλος της Δημόσιας Επιχείρησης Παροχής Αερίου άρχισε να μεταβάλλεται. Η αγορά άνοιξε στον ανταγωνισμό ,διαχωρίστηκαν σταδιακά οι δραστηριότητες προμήθειας και δικτύων και περιορίστηκε ο κρατικός έλεγχος .Το αποκορύφωμα αυτής της πορείας ήρθε το 2021 ,όταν η ΔΕΠΑ διασπάστηκε σε ΔΕΠΑ Εμπορίας ,που παραμένει υπό δημόσιο έλεγχο ,και ΔΕΠΑ Υποδομών, η οποία το 2022 ιδιωτικοποιήθηκε και πέρασε σε ξένο ενεργειακό όμιλο .
Παράλληλα ο ΔΕΣΦΑ, που διαχειρίζεται το εθνικό σύστημα μεταφοράς φυσικού αερίου ιδιωτικοποιήθηκε ήδη από το 2018 και σήμερα λειτουργεί ως ιδιωτική ανώνυμη εταιρεία, με το Ελληνικό Δημόσιο να διατηρεί μειοψηφική συμμετοχή. Αν και τελεί υπό ρυθμιστική εποπτεία , ο έλεγχος και η διοίκηση ασκούνται πλέον με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.
Άρα λοιπόν, αν ο αναβαθμισμένος ρόλος της Ρεβυθούσας, που ανήκει στον ΔΕΣΦΑ, δημιουργεί προσδοκίες παροχών στην τοπική μας κοινωνία και κατ’ επέκταση στον Δήμο μας, μέσα στα πλαίσια της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, τότε πρέπει να κρατάμε μικρό καλάθι αφού αυτές εξαντλούνται σε ασφαλτοστρώσεις κάποιων δρόμων ή σε ανακατασκευή κάποιας παιδικής χαράς ,που πάντως είναι καθόλα ευπρόσδεκτες. Άλλωστε δεν πρέπει να παραβλέπουμε την απασχόληση που προσφέρει σε δεκάδες συμπολιτών μας.
Αν όμως η τοπική μας κοινωνία ενστερνιστεί την χρησιμότητα του φυσικού αερίου, ως μιας οικονομικής και περιβαλλοντικά φιλικής ενεργειακής πηγής ,τότε οι ,με προσεκτικό στρατηγικό σχεδιασμό , κατάλληλες πολιτικές παρεμβάσεις προς την ηγεσία της ΔΕΠΑ Εμπορίας μπορούν να έχουν θετικό αποτέλεσμα ώστε να αποκατασταθεί η ιστορική αδικία και ο Δήμος μας να αποκτήσει δίκτυο παροχής φυσικού αερίου για οικιακή και βιομηχανική χρήση. Άλλωστε ας λάβει υπόψιν της η ΔΕΠΑ ότι στο Δήμο μας οφείλει και λόγω της συχνής και επιβαρυντικής διέλευσης των βυτιοφόρων με υγροποιημένο φυσικό αέριο από το Πέραμα και την Αλμύρα Μεγάρων.