Θέσεις

Τα παραμύθια της Χαλιμάς

gkinissteliossm

Γράφει ο Στέλιος Γκίνης

 

Τα χρόνια της νιότης είναι τα καλύτερα της ζωής μας, αλλά δεν προλαβαίνουμε να τα χαρούμε ούτε να τα χορτάσουμε, γιατί τα νιάτα είναι βιαστικά, όπως η Άνοιξη.

Οι αναμνήσεις μας από εκείνα τα χρόνια, είναι αυτό που μένει τελικά και μας αρέσει να τις διηγούμαστε ξανά και ξανά στους άλλους γύρω μας. Σε όλους αρέσουν οι ιστορίες, γι’ αυτό τις παρακολουθούμε στο σινεμά και στην τηλεόραση με ενδιαφέρον. Στα παιδιά αρέσουν τα παραμύθια, γιατί εξάπτουν τη φαντασία τους, αλλά και στους πολιτικούς για να… παραμυθιάζουν τους ψηφοφόρους τους.

Το σωστό βέβαια είναι να λένε αλήθειες οι πολιτικοί μας, αλλά δυστυχώς όσοι θέλουν να είναι χρήσιμοι και όχι ευχάριστοι, δεν εκλέγονται. Ψηφίζουμε αυτούς που μας λένε ευχάριστα παραμύθια της Χαλιμάς, δηλαδή τους… «χαρισματικούς», όπως τους λέμε.

Για να μάθουμε ποια ήταν η Χαλιμά και τα παραμύθια της, θα πρέπει να ταξιδέψουμε πίσω στο χρόνο, πολλούς αιώνες, στη Μέση Ανατολή. Εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχε κινηματογράφος, ούτε τηλεόραση, αλλά και ούτε και βιβλία για να παρακολουθήσουν οι άνθρωποι ωραίες ιστορίες. Υπήρχαν όμως οι «παραμυθάδες» στο παζάρι, που καθισμένοι σε χαλί έλεγαν παραμύθια και ιστορίες σε όσους το επιθυμούσαν με μια μικρή αμοιβή.

Στην Περσία λοιπόν πριν από χίλια χρόνια, ζούσε ένας βασιλιάς, που διαπίστωσε ότι η γυναίκα του αδελφού του, όπως και η δική του, είχαν εραστή, οπότε διέταξε να τις εκτελέσουν. Ο βασιλιάς εκείνος έβγαλε τότε το συμπέρασμα ότι όλες οι γυναίκες είναι άπιστες και αποφάσισε να τις εκδικηθεί. Διέταξε τον Βεζύρη, δηλαδή  έναν υπουργό του, να του βρει μια όμορφη και προπάντων αγνή κοπέλα να την κάνει γυναίκα του και βασίλισσα. Πραγματικά ο Βεζύρης του παρουσίασε μια νεαρή και ο βασιλιάς έκρινε ότι του ταίριαζε.

Την ίδια μέρα έγινε ο γάμος και την επόμενη μέρα το πρωί τη… σκότωσε για να μην προλάβει να τον απατήσει η νεαρή βασίλισσα! Αυτό επαναλήφθηκε πολλές φορές. Ο Βεζύρης δηλαδή του έφερνε αγνές και ωραίες κοπέλες και ο βασιλιάς μετά το γάμο την επόμενη κιόλας μέρα τις σκότωνε για να μην τον απατήσουν.

Ο Βεζύρης είχε μια όμορφη και πανέξυπνη κόρη τη Σεχραζάτ, που παρά τη θέληση του πατέρα της, πήρε τη θέση της επόμενης υποψήφιας συζύγου του βασιλιά, με σκοπό να σταματήσει αυτές τις δολοφονίες αθώων γυναικών από το βασιλιά. Η Σεχραζάτ μετά το γάμο της με το βασιλιά, κατά το ξημέρωμα που ο βασιλιάς ετοιμαζόταν να τη σκοτώσει, άρχισε να του διηγείται μια δικιά της ιστορία, τον Αλή Μπαμπά και τους σαράντα κλέφτες.

Ο βασιλιάς άκουσε με ενδιαφέρον την ιστορία αυτή, αλλά η έξυπνη Σεχραζάτ δεν την τελείωσε. «Τη συνέχεια θα σ’ τη διηγηθώ το βράδυ» του είπε. Ο βασιλιάς την απείλησε, αλλά εκείνη ήταν ανένδοτη. Η ιστορία αυτή ήταν της φαντασίας της και κανένας από τους «παραμυθάδες» δεν την ήξερε. Έτσι ο βασιλιάς ανέβαλε την εκτέλεση. Το βράδυ η Σεχραζάτ του διηγήθηκε το τέλος της ιστορίας, αλλά αμέσως άρχισε μια άλλη, το Λυχνάρι του Αλαντίν, που και αυτή δεν την τελείωσε. Το επόμενο βράδυ με το ίδιο κόλπο η Σεχραζάτ του διηγήθηκε το τέλος, αλλά άρχισε μετά τις περιπέτειες του Σεβάχ του θαλασσινού.

Έτσι κατάφερε για χίλιες και μία νύχτες να επιζεί με τις ιστορίες της, που άρεσαν στο βασιλιά και την αγάπησε χαρίζοντάς της τη ζωή και σταμάτησε τις δολοφονίες.

Τα παραμύθια της Σεχραζάτ στους επόμενους αιώνες κυκλοφόρησαν και στην Αίγυπτο, που της άλλαξαν… όνομα και την είπαν Χαλιμά. Στην Ελλάδα τα παραμύθια κυκλοφόρησαν με το Αιγυπτιακό της όνομα, Χαλιμά, και μια όπερα με το κανονικό της όνομα, Σεχραζάτ.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Θεσμοί & πρόσωπα στην επανάσταση του 1821

Η Εποχή των Τεράτων

Aleka Stamatiadi

Με ξεκλείδωτες πόρτες και με ανοιχτά παράθυρα

Aleka Stamatiadi