Ζούμε σ΄έναν πολιτισμό, όπου ισχύει όχι το <<κοινωνείν>> αλλά το αντίθετο το <<ιδιάζειν>>. Η ιδιο-τελής συμπεριφορά, ο ακοινώνητος εγωκεντρισμός που θέλει να εξουσιάζει ,να επιβάλλει τα αυθαίρετα θελήματά του. Κυριαρχούν οι ατομοκεντρικές προτεραιότητες, η υποταγή κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας στην ΕΓΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ,(Τέτοια <<προϊόντα>> παράγουν σήμερα τα σχολεία μας, παρά τις παρλαπίπες των <<διαννοούμενων>>).
Τη διαφθορά, δε την καλλιέργησαν τα μέγιστα, στην πόλη μας, διεφθαρμένοι τοπικοί άρχοντες, οι οποίοι για να δείξουν τη <<μαγκιά>>τους έσβηναν τις παραβάσεις με αποτέλεσμα την αποθηρίωση του όχλου και τον <<ευνουχισμό>> της Τροχαίας. Την εικόνα αυτή συμπληρώνει η ανεπαρκής σηματοδότηση και οι κατεστραμμένες πινακίδες της οδικής σήμανσης στην πόλη μας ( θύρα 13).
Ο υπουργός της δημόσιας τάξης και οι υπάλληλοί του, δεν υπουργούν κάποια ΔΗΜΟΣΙΑ ΗΘΙΚΗ , με βιβλία εκδηλώσεις και πανηγύρια, αλλά καλούνται να εξασφαλίσουν εκείνη την <<ΤΑΞΗ>> που είναι βασική προϋπόθεση για την ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ, ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.
Να δαμάσει την ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ, να δαμάσει την βαρβαρότητα των ΕΓΩΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΕΝΣΤΙΚΤΩΝ.
Διότι στην Ελλάδα παλιά τον πρωτογονισμό των εγωκεντρικών ενστίκτων τον έλεγχε η ανάγκη της μετοχής στις προσωπικές σχέσεις της ελληνικής ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ, δηλαδή η ανάγκη για το καλό όνομα, την τιμή, την υπόληψη.
Η κοινότητα αυτή εξαφανίστηκε και η εικόνα της πόλης είναι η βαρβαρική αταξία, η εικόνα της ζούγκλας. Η αποθηριωμένη ιδιοτέλεια και ο εκχυδαϊσμός της συμπεριφοράς αποτελούν το εφιαλτικό κατεστημένο. Όσο αποθηριώνεται και εκχυδαϊζεται η καθημερινή συμπεριφορά, τόσο μοιάζει με <<φυσική>> και αυτονόητη η χυδαιότητα και προβάλλονται στην ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ έτσι νομιμοποιούν και τρέφουν τον χυδαίο εγωκεντρισμό.
Ένας ταλαντούχος πολιτικός τοπικός (Δήμαρχος) ή εθνικός( υπουργός ή πρωθυπουργός) με φαντασία θα δεχόταν την πρόκληση για να αναδείξει το ταλέντο του και την ευφυία του. Θα ξεκινούσε με τη λογική να επιβάλλει ένα κλίμα κοινωνικής αντίστασης στην ΕΓΩΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΝΑΙΔΕΙΑ.
Οι τροχαίες εικόνες της βασανιστικής του κοινωνικού σώματος αναίδειας είναι εμφανέστατες.. Τα μηχανάκια που θορυβούν μόνο και μόνο για την ηδονή του θορύβου .Οι οδηγοί που σταθμεύουν όπου γουστάρουν, τα βλαχαδερά που πετούν τα πάντα από το αυτοκίνητο στη μέση του δρόμου. Η παραβίαση της προτεραιότητας, η κυκλοφορία αντίθετα στον μονόδρομο κ.λ.π..
Για τα συγκεκριμένα παραπτώματα, κάποιες χώρες επιβάλλουν επί τόπου κατάσχεση του οχήματος, για ένα χρόνο, αφαίρεση της άδειας οδήγησης για τρία χρόνια, και πελώριο πρόστιμο. Γιατί είναι άλλο η αμέλεια, η απροσεξία, το λάθος και άλλο η ΑΝΑΙΔΕΙΑ, Η ΙΤΑΜΟΤΗΤΑ, Η ΚΤΗΝΩΔΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ. Η τελευταία δεν παρενοχλεί απλώς την κυκλοφορία, αλλά ΥΠΟΝΟΜΕΥΕΙ ΤΙΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΕΚΧΥΔΑΪΖΕΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΟΙ <<ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ>> ΤΟΥ ΚΕΝΟΥ ΟΝΟΜΑΖΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ!!
Για την πάταξη της ΤΡΟΧΑΙΑΣ ΑΝΑΙΔΕΙΑΣ η στρατηγική ενός υπουργού ή ενός Δημάρχου με φαντασία θα επιστράτευε το σύνολο των σχετικών δυνάμεων για κάποιους μήνες. Και όταν θα άρχιζαν να διακρίνονται κάποια κριτήρια ευταξίας και ανθρωπιάς τότε ο κοινωνικός έλεγχος μπορεί να διευρυνθεί.
Αν στην Ελλάδα σήμερα οργιάζει το συνδικαλιστικό παρακράτος, το λάδωμα, οι εκβιασμοί, η διαφθορά, είναι γιατί οι τοπικοί άρχοντες και οι υπουργεύοντες τη δημόσια τάξη δεν υποψιάζονται την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΟΥ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΚΛΙΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ.
Λ. Μπισταράκης