Γράφει ο Στέλιος Γκίνης[clear]
Στης ζωής το ταξίδι, πρέπει να διαλέγουμε για συνοδοιπόρους όσους έχουν τον ίδιο προορισμό με εμάς. Να αποφεύγουμε τους άλλους, γιατί μπορεί να μας ξεστρατήσουν. Δεν είναι δική μας δουλειά να φέρουμε στον «ίσιο δρόμο» τον κάθε παραστρατημένο, γιατί αυτό είναι δουλειά και αρμοδιότητα άλλων ειδικών.
Εμείς πρέπει να λέμε αυτό που πρέπει, όταν πρέπει. Να είμαστε επίσης συνεπείς, για να συμφωνούν πάντα οι πράξεις με τα λόγια μας. Με άλλα λόγια, να μη λέμε άλλα και άλλα να κάνουμε. Οι πράξεις μας να είναι στα πλαίσια της ηθικής και των νόμων, δηλαδή πιστοί στα πατροπαράδοτα.
Άμα ακολουθήσουμε αυτή την πορεία, ο βίος μας θα αξιολογηθεί θετικά και θα αντιμετωπίσουμε το τέλος μας στο λυκόφως της ζωής μας με γενναιότητα. Αυτός είναι ο ΣΩΣΤΟΣ τρόπος συμπεριφοράς. Στην κοινωνία μας βέβαια κυκλοφορούν ανάμεσά μας διάφορες κατηγορίες ανθρώπων Έλληνες και ξένοι, όπως κλέφτες, άπιστοι, κακοί, δολοφόνοι, κλπ. Είμαστε δηλαδή αναγκασμένοι να συναναστραφούμε και με ανθρώπους που δεν εκτιμούμε ή που δεν εμπιστευόμαστε. Ανάλογα δηλαδή με το επάγγελμά μας θα πρέπει να επικοινωνούμε και με αυτούς, γιατί είναι πελάτες, συνάδελφοι, συγγενείς, γνωστοί. Σε αυτές τις περιπτώσεις, χρησιμοποιούμε την ίδια τακτική ακριβώς, όπως και με τα … κάρβουνα! Δηλαδή με μια τσιμπίδα πιάνουμε τα κάρβουνα όταν είναι αναμμένα, για να μην καούμε, αλλά και όταν είναι σβηστά, για να μη μουτζουρωθούμε. Το ΙΔΙΟ πρέπει να κάνουμε με τέτοιους ανθρώπους, που δεν εμπιστευόμαστε. Να τους κρατάμε δηλαδή σε απόσταση ασφαλείας, να είμαστε «κουμπωμένοι».
Αυτή βέβαια η τακτική της «τσιμπίδας», δεν ισχύει για όλους, γιατί αλλιώς είναι με γνωστούς και με τους φίλους.
Οι πολιτικοί μας, ξέρουν καλά το «παιχνίδι» των Δημοσίων Σχέσεων, γι’ αυτό φέρονται σε ΟΛΟΥΣ φιλικά και σε… απόσταση.
Στα μεγάλα καταστήματα, οι πωλητές έχουν εκπαιδευτεί στις τεχνικές πωλήσεων, δηλαδή στους τρόπους συμπεριφοράς τους, προς τους πελάτες. Διαφορετικά δηλαδή συμπεριφέρεται ο πωλητής απέναντι σε ένα νευρικό πελάτη και αλλιώς σε έναν απαιτητικό πελάτη.
Με τους καλούς τρόπους συμπεριφοράς, πολλοί καταφέρνουν πολλά και έχουν «ανοίξει πόρτες», που άλλοι με πιο πολλά προσόντα δεν κατάφεραν να ανοίξουν.
Με άλλα λόγια, τα καταφέρνουν καλύτερα στη ζωή αυτοί που έχουν πιο καλούς τρόπους, από άλλους πιο ικανούς, αλλά κακότροπους. Δυστυχώς έχουν παραμεριστεί αξιόλογοι άνθρωποι με πολλά προσόντα και έντιμοι, λόγω της συμπεριφοράς τους!
Είναι πραγματικά ΚΡΙΜΑ η υποκρισία να νικάει την ειλικρίνεια και την ευθύτητα.
Δυστυχώς στην πολιτική αυτός είναι ο κανόνας, χωρίς εξαίρεση. Στο λαό μας δυστυχώς άρεσε ανέκαθεν να τον κολακεύουν με ωραία λόγια και με κοροϊδίες οι πολιτικοί, γι’ αυτό έχει και την παροιμία: «Ο λόγος σου με χόρτασε και το ψωμί σου… φάτο!». Είναι δυστυχώς ο λαός μας ευκολόπιστος, γι’ αυτό και πάντα προδομένος.
Τι κρίμα!