Γράφει ο Στέλιος Γκίνης[clear]
Η αυτογνωσία δεν είναι μόνο καθήκον, αλλά και δύναμη προόδου. Άμα ξέρεις τις δυνατότητες σου, μπορείς να τις βελτιώσεις και να τις αξιοποιήσεις. Επίσης άμα ξέρουμε τα ελαττώματα και τα αδύνατα σημεία μας, μπορούμε να τα περιορίσουμε ή ακόμα και να τα διορθώσουμε. Έχομε, ως λαός, πολλά προτερήματα, αλλά και ελαττώματα. Είμαστε ευκολόπιστοι γιατί χρησιμοποιούμε περισσότερο την πονηριά μας και λιγότερο την εξυπνάδα μας και όπως είναι επόμενο, κάνουμε λάθος στις εκτιμήσεις μας. Να μερικά παραδείγματα: Υπάρχουν στεναγμοί από στενοχώρια, αλλά και από… ευχαρίστηση. Επίσης, δεν υπάρχουν μόνο δάκρυα χαράς, αλλά και λύπης. Ξεχωρίζεις την διαφορά τους με την εξυπνάδα σου και όχι με την πονηριά σου.
Με λίγα λόγια, πρέπει πάντοτε να σκεπτόμαστε καλά αυτό που θα πούμε, αλλά δεν πρέπει να λέμε ΠΑΝΤΑ αυτό που σκεπτόμαστε. Επίσης άμα λέμε τα μυστικά των φίλων μας είναι προδοσία, ενώ άμα λέμε τα δικά μας μυστικά είναι… βλακεία!
Τα χαρακτηριστικά ελαττώματά μας είναι τα παρακάτω σε γενικές γραμμές:
- Χωρίς προγραμματισμό και με προχειρότητα κάνουμε τις δουλειές μας.
- Δεν προσέχουμε τις λεπτομέρειες, αλλά βασιζόμαστε στο περίπου και στο πάνω κάτω.
- Συχνά εκδηλώνουμε φθόνο για όσους μας ξεπερνούν στο στίβο της ζωής.
- Είμαστε ανυπόμονοι, βιαστικοί, εύθικτοι, ευέξαπτοι και φανατιζόμαστε εύκολα για την πολιτική και το ποδόσφαιρο.
- Υπερηφανευόμαστε για την Ιστορία μας, αλλά δεν τη… γνωρίζουμε!
- Όμως, άλλα τόσα και περισσότερα είναι τα προτερήματά μας. Είμαστε φιλότιμοι και εργατικοί. Όπου γης και να βρεθείς, θα συναντήσεις Έλληνα ή Μεγαρίτη, που θα έχει αναδειχθεί σε οικονομικό ή σε πολιτικό παράγοντα. Και θα πρωτοπορεί!
Είναι γεγονός, ότι οι συμπολίτες μας δεν αντέχουν την καταπίεση, αν και παρουσιάζουν περιόδους «ύπνωσης» και υπομονής. Πάντοτε όμως ξεσηκώνονται, με απότομα ξεσπάσματα.
Κανείς δεν είναι καταδικασμένος να μείνει αυτό που ήταν ή εκεί όπου οι άλλοι τον έχουν τοποθετήσει.
Μια καταδίκη υπάρχει μόνο. Η αυτοκαταδίκη. Πρέπει λοιπόν ΟΛΟΙ να προσπαθούμε να γίνουμε πιο καλοί ως άνθρωποι και να μην είμαστε ευκολόπιστοι, προπάντων σε κακόβουλες διαδόσεις.
Όπως έχετε προσέξει, πολύ εύκολα τα παιδιά παρασύρονται από τις διαφημίσεις παιχνιδιών στην τηλεόραση και ζητάνε επίμονα να τους αγοράσουμε ό, τι διαφημίζει η TV παιχνίδια ή ζαχαρωτά.
Αυτό συμβαίνει, γιατί τα παιδιά είναι ακόμη αγνά, γι’ αυτό και ευκολόπιστα.
Το ίδιο παθαίνουμε και εμείς οι μεγάλοι, όταν χρησιμοποιούμε περισσότερο την πονηριά μας, παρά την εξυπνάδα μας. Πέφτουμε δηλαδή θύματα κάθε είδους προπαγάνδας, όταν είμαστε ευκολόπιστοι, δηλαδή αφελείς. Τι κρίμα!