ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ για την έκδοση της Νέας Ποιητικής Συλλογής
«ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΗΣ ΜΑΣΤΙΧΑΣ»
Η έκδοση ενός δεύτερου βιβλίου αποτελεί πάντα μια κρίσιμη στιγμή στην πορεία κάθε συγγραφέα. Ο συμπολίτης μας, Κώστας Χατζηδημητρίου, με την κοινωνική και συγγραφική του δράση να μετρά δεκαετίες, κυκλοφόρησε πρόσφατα τη νέα του ποιητική συλλογή, με τον αλληγορικό τίτλο «Το Δάκρυ της Μαστίχας».
Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα μας, ο ποιητής εξηγεί γιατί η γραφή του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το «ουρλιαχτό» της στιγμής και την ανάγκη αντίδρασης, ενώ αποκαλύπτει τη φιλοσοφία πίσω από τον τίτλο: όπως οι χαρακιές στη Μαστίχα γεννούν το ιαματικό δάκρυ, έτσι κι ο ανθρώπινος πόνος μπορεί να ανακαλύψει το «βάλσαμο» της ψυχής.
Ο κ. Χατζηδημητρίου μιλά ανοιχτά για τη θεματολογία του, η οποία αγγίζει βαθιά κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, χωρίς ποτέ να γίνεται κομματική ή «στρατευμένη». Μας αναλύει τις δυσκολίες της ποιητικής δημιουργίας, τις ατέλειωτες ώρες αγρυπνίας για να μπουν οι λέξεις στη σωστή τροχιά, και τονίζει τη σημασία της επικοινωνίας και της ευαισθητοποίησης του συνάνθρωπου.
– Το δεύτερο βιβλίο συχνά θεωρείται το πιο κρίσιμο για ένα συγγραφέα. Ποιος είναι ο τίτλος, του νέου σας έργου και ποια είναι η κεντρική ιδέα που πραγματεύεστε σε αυτό;
– Ο τίτλος της Νέας Ποιητικής μου συλλογής είναι :
ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΗΣ ΜΑΣΤΙΧΑΣ. Οι χαρακιές στο κορμό της Μαστίχας γεννούν το ιαματικό Δάκρυ, έτσι κι ο ανθρώπινος πόνος μέσα από τις πληγές και τις δοκιμασίες, μπορεί να ανακαλύψει την βαθύτερη ουσία της ζωής. Τις υπαρξιακές του ανησυχίες, το βάλσαμο που θεραπεύει την ψυχή.
Ζούμε σε ένα κύκλο παγιδευμένοι σε πολλαπλά αδιέξοδα είτε λόγω των προσωπικών μας επιλογών, είτε λόγω τυχαίων γεγονότων είτε λόγω κοινωνικών και πολιτικών επιλογών των κυβερνώντων.
Δεν προσπαθώ μέσα από τον Ποιητικό Λόγο, να ωραιοποιήσω μια στρεβλή πραγματικότητα με λόγια όμορφα, τρυφερά και βολικά για την κάθε μορφής εξουσία. Αυτά ας τα αφήσουμε για άλλους.
Εγώ προσπαθώ να αποκαλύψω την αλήθεια, να σταθώ απέναντι, σε αυτούς κι αυτά, που κάνουν την ζωή μας δύσκολη.
Για αυτό τα θέματα που πραγματεύομαι συνήθως είναι κοινωνικά, βαθιά πολιτικά, ποτέ όμως κομματικά. Είμαι αντίθετος με τον στρατευμένο ΛΟΓΟ διότι υπηρετεί δόγματα και σκοπιμότητες.
Θα ήθελα να αναφερθώ σε ωρισμένους τίτλους, για να γίνει πιο κατανοητή η θεματολογία: Η Φωτούλα που έγινε Φιφή,
Ακραία Φαινόμενα, Οι Κεραυνοί της Κυριακής, Κοχλάσματα Ψυχής, ο Πολιτευτής, Εμείς οι Αφελείς, Το Πανηγύρι της ζωής, Εκτροπές, ο Θνητός Θεός .
Υπάρχουν κι άλλα που αγγίζουν πιο πολύ το συναίσθημα όπως:
η Χρυσομαλλούσα, το Νέφος, Μια Αλαλία, Ηλιογέννητη κι άλλα.
– Πώς διαφέρει το νέο σας βιβλίο, από το πρώτο σας έργο; Υπάρχει κάποια θεματική, υφολογική ή δομική συνέχεια ή πρόκειται για μια ολοκληρωτική αλλαγή κατεύθυνσης;
-Το βιβλίο Η ΝΕΜΕΣΙΣ + 70 έμμετρα γραφήματα παρουσιάσθηκε στο κοινό τον Μάρτιο, ήταν το πρώτο μου πνευματικό παιδί και τα παιδιά μου δεν μπορώ να τα ξεχωρίσω.
Η γραφή μου σχετίζεται άμεσα από τα συναισθήματα που δημιουργούνται την συγκεκριμένη στιγμή.
Κάτι ακούς, κάτι βλέπεις, κάτι αισθάνεσαι…Είναι ένα ουρλιαχτό που γεννιέται και σε σπρώχνει να αντιδράσεις…γράφοντας.
Τα ερεθίσματα που λαμβάνει ο άνθρωπος κάθε φορά είναι διαφορετικά, άρα και η θεματολογία για μένα είναι διαφορετική.
Η Ποίηση, όπως γράφει κι ο Σεφέρης : “έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα”. Η ανάσα μας, κάθε στιγμή είναι διαφορετική. Άλλοτε σπαρταρά από χαρά ή στεναχώρια κι άλλοτε είναι άνευρη από την ρουτίνα. Το ερέθισμα είναι το το βίωμα της στιγμής.
Για να απαντήσω άμεσα στο ερώτημα σας, δεν υπάρχει αλλαγή κατεύθυνσης, υπάρχει όμως διαφορετική θεματολογία, υπάρχει μια ωριμότητα συγγραφική για αυτό ευελπιστώ ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΗΣ ΜΑΣΤΙΧΑΣ, να αγαπηθεί περισσότερο από την ΝΕΜΕΣΙ.
- Πιστεύετε, ότι μάθατε την τέχνη της γραφής, τι δυσκολίες αντιμετωπίσατε ολοκληρώνοντας το δεύτερο σας βιβλίο;
-Όπως γνωρίζετε, γράφω στο τοπικό μας τύπο, στο διαδίκτυο καθώς και στην έγκριτη εφημερίδα σας την ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, κάποιες δεκαετίες. Άρα η γραφή για μένα δεν είναι κάτι καινούργιο, είναι κάτι σαν το ποτάμι που δεν στομώνεται, αλλά θέλει να εκβάλει στην θάλασσα…Θέλω να πω την δική μου αλήθεια, κάποιές φορές μάλιστα δίνοντας μάχες με τα θηρία.
Τα τελευταία χρόνια, υπάρχει μια ποιοτική αλλαγή. Ασχολούμαι αποκλειστικά με την Λογοτεχνία. Την Ποίηση και το Διήγημα.
Η Λογοτεχνία ήταν κάτι δύσκολο για μένα, αλλά παρακολούθησα μαθήματα “Δημιουργικής Γραφής” και με στοχοπροσήλωση κατάφερα να μεταλάβω την λογοτεχνική γραφή.
Δεν ξέρω πόσο το καταφέρνω, αυτό το κρίνουν οι αναγνώστες διότι από την στιγμή που κάτι δημοσιοποιείται, γίνεται κτήμα του αναγνώστη κι αυτός κρίνει θετικά ή αρνητικά ένα έργο.
Σε αυτόν ανήκει, διότι σε αυτόν απευθύνεται.
Η ενασχόληση με την Ποίηση σημαίνει ατέλειωτες βασανιστικές ώρες για να μπουν οι λέξεις στη σωστή τροχιά.
Οι εικόνες μπορεί να είναι πραγματικές ή φανταστικές ή αλληγορικές, είναι όμως γυμνωμένες από το κέλυφος της υποκρισίας, αποκαλύπτουν της αλήθεια και δεν υπηρετούν σκοπιμότητες και συμφέροντα.
Ώρες ατέλειωτες, κάποιες φορές νύχτες αγρυπνίας, ακολουθούν για να ολοκληρώσω ένα Ποίημα. Στο τέλος όμως έρχεται το βάλσαμο της χαράς, η ανθρώπινη ικανοποίηση…
Λες ναι τα κατάφερα κι αυτό δεν πληρώνεται με τίποτα.
Σημασία έχει ο στόχος.
-Τι σημαίνει για εσάς η Ποίηση ;
-Είναι μια προσπάθεια επικοινωνίας με τον συνάνθρωπο, με λόγο Ποιητικό. Προσπαθείς να ευαισθητοποιήσεις τις κοινωνικές του χορδές, να αγκαλιάσεις τα όνειρα του, που βρίσκονται σε λήθαργο. Να σκάψεις βαθιά να βρεις την ανατολή.
Είναι τα καθημερινά βιώματα που φιλοξενούνται μέσα μας και κάποια στιγμή εξωτερικεύονται με… ευφάνταστες λέξεις, με ολόγιομες εικόνες, με θυμό, με φωνές ή σιωπές.
Είναι ο Έρωτας για την ζωή, οι υπαρξιακές ανησυχίες, το μεγαλείο της φύσης.
– Ποιοι Έλληνες ή ξένοι συγγραφείς αποτέλεσαν σημείο αναφοράς ή έμπνευσης;
-Ο Λογοτεχνικός ή ιδιαίτερα ο Ποιητικός λόγος, έχει παγκόσμια ακτινοβολία κι είναι διάχυτος στην ανθρωπότητα.
Για αυτό πολλές φορές γράφεις κάτι, ή λες κάτι, που χωρίς να το ξέρεις, το έχουν γράψει κάποιοι άλλοι. Δεν νοιώθω ότι ακολουθώ τα βήματα κάποιου μεγάλου λογοτέχνη, θέλω πεισματικά να είμαι
ο εαυτός μου. Να μοιάζω, με τον Κώστα.
Διαβάζω πολλούς σύγχρονους ή παλαιότερους Ποιητές.
Δεν θα ήθελα να αναφερθώ σε ξένους Ποιητές, διότι αυτός ο τόπος ανέδειξε τους μέγιστους , τον Όμηρο, τον Σοφοκλή, τον Αισχύλο, τον Ευρυπίδη. Θαυμάζω τις ελεγείες του Θέογνι ή τον πατέρα της κωμωδίας Ποιητή Σουσαρίωνα στα Μέγαρα, που υπήρξε δάσκαλος του Αριστοφάνη. Θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα λαϊκό Ποιητή που πολλοί θυμάστε στα Μέγαρα τον Γιάννη Βασίλαινα.
Ήταν μια γνήσια λαΪκή ποίηση, που έβγαινε από τα εσώψυχα του Γιάννη, με τρόπο σατυρικό. Ίσως να ήταν απ’ ευθείας απόγονος του Σουσαρίωνα !!!
Εκτιμώ ιδιαίτερα τον Καβάφη, τον Μάνο Ελευθερίου, τον Μανώλη Αναγνωστάκη, τον Γιάννη Ρίτσο, τον Μιχάλη Γκανά.
Η Ελλάδα μας γεννά Ποιητές. Κάτι φταίει γι αυτό.
Είναι η θάλασσα, τα βουνά, η ιδιοσυγκρασία του λαού μας!
Σήμερα υπάρχουν εν ζωή, εξαιρετικοί Ποιητές. Δεν θα ήθελα να τους ονομάσω, διότι θα αδικήσω πολλούς. Εκτιμώ τον Ποιητικό Λόγο του Ηλία, της Φραγκίσκης, του Μάνου, του Τάσου και άλλων.
– Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά σας σχέδια;
-Το επόμενο βιβλίο μου, θα είναι κάπως διαφορετικό και θα αφορά Διηγήματα, αλλά είμαι κολλημένος και με την Ποίηση.
Ελπίζω να εκδοθεί το Φθινόπωρο.
Είμαι εραστής της μικρής φόρμας, δηλαδή να μπορείς με λίγες λέξεις να συμπυκνώνεις υψηλά νοήματα. Γράφω Διηγήματα και κάποιες φορές που κάτι με ερεθίζει…λοξοδρομώ και το αποτυπώνω με Ποιητικό Λόγο.
-Που μπορεί το αναγνωστικό κοινό να βρει τα βιβλία σας; Σχεδιάζετε ενδεχόμενη παρουσίαση του βιβλίου σε ειδική εκδήλωση;
– Τα βιβλία μου υπάρχουν στον Εκδοτικό Οίκο ΟΤΑΝ , στα βιβλιοπωλεία ΙΑΝΟΣ, ΠΟΛΙΤΕΙΑ, ΠΡΩΤΟΠΟΡΕΙΑ καθώς και με παραγγελία στα γειτονικά βιβλιοπωλεία.
Είναι στους στόχους μου κάθε χρόνο να εκδίδεται ένα βιβλίο μου και να παρουσιάζεται τον Μάρτιο. Στις 21 Μαρτίου γιορτάζεται η Παγκόσμιος Ημέρα Ποίησης.
Και σε αυτό το μήνα που η Φύση οργιάζει, δεν θέλω να είμαι απών .
Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς εσάς προσωπικά κ. Αλέκα Σταματιάδη καθώς και τον εκδότη της εφημερίδας κ. Άγγελο Βασίλαινα για τον φιλόξενο χώρο που παραχωρήσατε στην εφημερίδα σας, για την ενημέρωση του αναγνωστικού κοινού.