Η Διευθύντρια του Γυμνασίου των Εκπαιδευτηρίων Ατσόγλου, Βασιλική Παπαθανασίου, μιλά με αφορμή τη διεθνή διάκριση στα Education Leaders Awards 2026
Μια σημαντική διάκριση για την ελληνική ιδιωτική εκπαίδευση σημειώθηκε στον θεσμό των Education Leaders Awards 2026, όπου το Γυμνάσιο των Εκπαιδευτηρίων Ατσόγλου απέσπασε το Silver Award για τις διεθνείς συνεργασίες και τα καινοτόμα εκπαιδευτικά του προγράμματα. Παρά τη σύντομη, τετραετή πορεία του, το σχολείο έχει καταφέρει να καταγράψει μια σταθερά ανοδική τροχιά, εντάσσοντας στο επίκεντρο της φιλοσοφίας του την εξωστρέφεια, τη βιωματική μάθηση και την ανάδειξη της ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού σε παγκόσμιο επίπεδο.
Με αφορμή τη βράβευση αυτή, η Διευθύντρια του Γυμνασίου, Βασιλική Παπαθανασίου, μιλά για το εκπαιδευτικό όραμα του σχολείου, τον Διεθνή Μαθητικό Διαγωνισμό «Ο Κύβος της Γλώσσας» που ένωσε μαθητές από τέσσερις ηπείρους, καθώς και για τη σύμπραξη με εμβληματικά σχολεία της Ομογένειας.
-Πριν από λίγες ημέρες το σχολείο σας τιμήθηκε με Silver Award στα Education Leaders Awards 2026. Τι σημαίνει αυτή η διάκριση για εσάς;
-Κάθε διάκριση αποτελεί μια σημαντική ηθική επιβράβευση. Όμως, για μένα, το μεγαλύτερο κέρδος δεν είναι το ίδιο το βραβείο. Είναι ότι αναγνωρίζεται μια εκπαιδευτική φιλοσοφία που εφαρμόζουμε καθημερινά στο σχολείο μας.
Η συγκεκριμένη διάκριση έχει για εμάς ιδιαίτερη σημασία, γιατί το Γυμνάσιο των Εκπαιδευτηρίων Ατσόγλου ξεκίνησε τη λειτουργία του μόλις πριν από τέσσερα χρόνια και, μέσα σε αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα, έχει καταφέρει να αποσπάσει τέσσερις διακρίσεις στον ίδιο θεσμό. Αυτό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα, αν σκεφτεί κανείς ότι συμμετέχει σε έναν απαιτητικό εκπαιδευτικό διαγωνισμό μαζί με σχολεία με μακρά ιστορική πορεία, μεγάλη αναγνωρισιμότητα και ισχυρή δημόσια παρουσία.
Για εμάς, λοιπόν, το Silver Award δεν είναι μια μεμονωμένη επιτυχία. Είναι επιβεβαίωση μιας σταθερής πορείας. Η Κριτική Επιτροπή δεν αξιολόγησε μόνο μία δράση. Αναγνώρισε έναν συνολικό τρόπο σκέψης για την εκπαίδευση, που βασίζεται στη συνεργασία, την εξωστρέφεια, τη δημιουργικότητα και την ενεργό συμμετοχή των μαθητών.
–Η βράβευση αφορούσε τις διεθνείς συνεργασίες του σχολείου. Γιατί τις θεωρείτε τόσο σημαντικές;
Γιατί πιστεύω ότι το σχολείο δεν μπορεί να λειτουργεί απομονωμένο από τον κόσμο. Οι μαθητές χρειάζονται αυθεντικές εμπειρίες συνεργασίας, πραγματικούς συνομιλητές και ουσιαστικούς λόγους για να δημιουργήσουν. Όταν συνεργάζονται με συνομηλίκους τους από άλλες χώρες, κατανοούν καλύτερα τόσο τον κόσμο όσο και τη δική τους πολιτισμική ταυτότητα.
–Η ελληνική γλώσσα βρίσκεται στο επίκεντρο πολλών από τις δράσεις σας. Γιατί;
-Γιατί η γλώσσα αποτελεί το θεμέλιο της εκπαίδευσης κάθε ανθρώπου. Χωρίς ουσιαστική γνώση και σωστή χρήση της μητρικής γλώσσας, η σκέψη δεν μπορεί να οργανωθεί με καθαρότητα και καμία επιστήμη δεν μπορεί να σταθεί σε στέρεη βάση.
Η ελληνική γλώσσα δεν είναι μόνο ένα σχολικό μάθημα. Είναι φορέας πολιτισμού, ιστορίας, αξιών και τρόπου σκέψης. Μέσα από τη γλώσσα ο μαθητής μαθαίνει να κατανοεί, να ερμηνεύει, να επιχειρηματολογεί, να αμφισβητεί και να δημιουργεί. Καλλιεργεί την επιστημονική σκέψη, ασκείται στην κριτική προσέγγιση και αποκτά τα εργαλεία για την παραγωγή ερευνητικού λόγου.
Ιδίως στην ελληνική γλώσσα, είναι σημαντικό οι μαθητές να κατανοούν τις ρίζες της, τη δομή της και τη διαδικασία παραγωγής λέξεων και νοημάτων. Έτσι μπορούν να διατυπώνουν με ακρίβεια τη σκέψη τους, να κατανοούν σε βάθος τα κείμενα, να γίνονται οι ίδιοι δημιουργοί λόγου και να αντιλαμβάνονται πιο ουσιαστικά τον κόσμο γύρω τους.
-Ο Διεθνής Μαθητικός Διαγωνισμός Ελληνικής Γλώσσας «Ο Κύβος της Γλώσσας» αποτέλεσε βασικό μέρος της βραβευμένης πρότασης. Τι διαφορετικό έφερε;
-Ο διαγωνισμός δεν γεννήθηκε μόνο από την επιθυμία μας να τιμήσουμε μια γλώσσα περιλάλητη στους αιώνες, αλλά κυρίως από την ανάγκη να την προσεγγίσουμε αλλιώς: όχι ως εξεταστική ύλη, αλλά ως ζωντανό οργανισμό σκέψης, πολιτισμού και δημιουργίας.
Δεν δημιουργήσαμε έναν ακόμη διαγωνισμό γνώσεων. Δημιουργήσαμε μια αφορμή ώστε οι μαθητές να ανακαλύψουν τις ρίζες, τα νοήματα και τη δύναμη της γλώσσας τους μέσα από τη συνεργασία και τη δημιουργική έκφραση.
Έτσι, μαθητές από την Ελλάδα, την Κύπρο, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Νότια Αφρική έγιναν μέλη μιας κοινής εκπαιδευτικής εμπειρίας, συνειδητοποιώντας ότι η ελληνική γλώσσα δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν· συνεχίζει να φωτίζει τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε, επικοινωνούμε και αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο.
-Στην ίδια υποψηφιότητα εντάχθηκε και η θεατρική παράσταση «4 Γυναίκες, 1 Φωνή». Πώς συνδέεται το θέατρο με τη διδασκαλία της γλώσσας;
-Η γλώσσα αποκτά ζωή όταν γίνεται έκφραση, σώμα, φωνή, στάση, συναίσθημα. Το θέατρο προσφέρει ακριβώς αυτή τη δυνατότητα.
Η παράσταση «4 Γυναίκες, 1 Φωνή», την οποία δημιουργήσαμε μαζί με τη συνάδελφό μου φιλόλογο Αικατερίνη Ζαφείρη, είναι ένα πρωτότυπο θεατρικό έργο που αντλεί την έμπνευσή του από το αρχαίο δράμα, χωρίς να αποτελεί απλή αναπαράσταση αρχαίων τραγωδιών. Συνομιλεί δημιουργικά με την «Αντιγόνη», την «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» και την «Ελένη», φωτίζοντας μέσα από εμβληματικές γυναικείες μορφές ζητήματα εξουσίας, σιωπής, βίας, αξιοπρέπειας, αντίστασης και ισότητας.
Στόχος μας δεν ήταν οι μαθητές να προσεγγίσουν το αρχαίο δράμα ως μουσειακό κείμενο ή ως σχολική ύλη. Θέλαμε να κατανοήσουν ότι τα μεγάλα ερωτήματα της αρχαίας τραγωδίας παραμένουν ζωντανά και συνομιλούν με τον σημερινό κόσμο. Μέσα από τον λόγο, το σώμα και τον Χορό, οι μαθητές βίωσαν τη γλώσσα ως πράξη σκέψης, έκφρασης και κοινωνικής ευαισθητοποίησης.
Η τέταρτη σκηνή, που αφορά τη σύγχρονη γυναίκα, δείχνει ακριβώς αυτή τη συνέχεια: ότι το αρχαίο δράμα δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν, αλλά μπορεί να γίνει αφετηρία για να μιλήσουμε με τους εφήβους για τον άνθρωπο, τη δικαιοσύνη, την ευθύνη και την ανάγκη να ακουστούν οι φωνές που συχνά μένουν στο περιθώριο.
Το γεγονός ότι το έργο έχει ήδη παρουσιαστεί και μας ζητείται να ταξιδέψει σε φεστιβάλ και εκπαιδευτικές διοργανώσεις δείχνει πως μια σχολική θεατρική δημιουργία μπορεί να ξεπεράσει τα όρια της σχολικής αίθουσας. Για εμάς, αυτό είναι το ουσιαστικό νόημα της εκπαίδευσης: να μετατρέπει τη γνώση σε εμπειρία, τη γλώσσα σε φωνή και το σχολείο σε χώρο πολιτισμού, ευαισθησίας και δημιουργίας.
-Πόσο σημαντικές ήταν οι συνεργασίες με τα σχολεία της Ομογένειας;
-Ήταν καθοριστικές. Συνεργαστήκαμε με το The Hellenic School of Washington, το The Greek School of Plato στη Νέα Υόρκη και το SAHETI School στη Νότια Αφρική. Οι συνεργασίες αυτές δεν περιορίστηκαν σε ανταλλαγή υλικού. Δημιούργησαν πραγματικούς δεσμούς ανάμεσα στους μαθητές.
Θα ήθελα να αναφέρω ιδιαίτερα τη συμβολή της Διευθύντριας του Hellenic School of Washington, Ευαγγελίας Δημητροπούλου, και της Διευθύντριας του SAHETI School, Έλενας Πιπερίδου, οι οποίες αγκάλιασαν με θέρμη την πρωτοβουλία αυτή. Εξίσου σημαντική υπήρξε η συμβολή του εκπαιδευτικού Λεωνίδα Παπούλια, μέλους της Επιστημονικής Επιτροπής του διαγωνισμού, που στήριξε από την πρώτη στιγμή το επιστημονικό του πλαίσιο.
-Ποιο ήταν το πιο συγκινητικό στιγμιότυπο αυτής της διαδρομής;
-Χωρίς αμφιβολία η στιγμή που, στην επίσημη σχολική εορτή του Hellenic School of Washington, οι μαθητές της Ουάσιγκτον απέδιδαν τον Εθνικό Ύμνο, ενώ προβαλλόταν παράλληλα το βίντεο των μαθητών του σχολείου μας να ψάλλουν τον ίδιο ύμνο. Εκείνη τη στιγμή ένιωσα ότι η εκπαίδευση μπορεί πραγματικά να ενώσει τον ελληνισμό, όπου κι αν βρίσκεται.
-Ποιο είναι τελικά το εκπαιδευτικό σας όραμα;
-Οραματίζομαι ένα σχολείο που δεν μετρά την επιτυχία μόνο με βαθμούς ή εξετάσεις.
Ένα σχολείο που καλλιεργεί αξίες, δημιουργεί εμπειρίες, ενώνει ανθρώπους και δίνει στους μαθητές πραγματικές ευκαιρίες να συμμετέχουν, να δημιουργούν και να προσφέρουν.
Ένα σχολείο ανοιχτό στην κοινωνία, στον πολιτισμό και στον κόσμο.
Πιστεύω ότι η εκπαίδευση αποκτά πραγματικό νόημα όταν όλες οι δράσεις του σχολείου υπηρετούν μια κοινή παιδαγωγική φιλοσοφία. Όταν ο διαγωνισμός γλώσσας, το θέατρο, οι διεθνείς συνεργασίες, οι ερευνητικές εργασίες και η καθημερινή σχολική ζωή δεν λειτουργούν αποσπασματικά, αλλά συνδέονται μεταξύ τους και καλλιεργούν υπευθυνότητα, συνεργασία, δημοκρατική συνείδηση και ενεργούς πολίτες.
Γιατί, τελικά, το σημαντικότερο έργο ενός σχολείου δεν είναι να μεταδίδει μόνο γνώσεις. Είναι να διαμορφώνει ανθρώπους που θα μπορούν να σκέφτονται, να συνυπάρχουν, να δημιουργούν και να προσφέρουν.
-Και ποιο είναι το επόμενο βήμα;
Δεν βλέπω τη βράβευση ως προορισμό, αλλά ως αφετηρία.
Στόχος μας είναι να διευρύνουμε ακόμη περισσότερο το διεθνές δίκτυο συνεργασιών, να μεταφέρουμε καλές πρακτικές σε περισσότερα σχολεία και να συνεχίσουμε να αποδεικνύουμε ότι η ελληνική εκπαίδευση μπορεί να καινοτομεί, να εμπνέει και να πρωταγωνιστεί διεθνώς.
Γιατί πιστεύω βαθιά ότι το σχολείο του μέλλοντος δεν θα ξεχωρίζει για το πόσα γνωρίζουν οι μαθητές του, αλλά για το ποιοι άνθρωποι γίνονται όταν αποφοιτούν από αυτό.