Aκολουθεί ανοιχτή επιστολή που ελήφθη.
“Όταν σε έναν τόπο υπάρχει μια ΣΟΒΑΡΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ και αποφασίζει να κλείσει ένα κεντρικό σημείο της πόλης για να εκτελέσει ένα έργο υποδομής, τότε η λογική, η πρόοδος και ο σεβασμός προς τους Δημότες επιτάσσει : α) σύγχρονα μέσα, β) εντατικούς ρυθμούς και γ) αυστηρό χρονοδιάγραμμα. ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ Η ΣΟΒΑΡΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ. Αντίθετα με αυτά, στον Δήμο Μεγαρέων, οι δημότες γίνονται καθημερινώς μάρτυρες ενός ΣΟΥΡΕΑΛ σκηνικού: Μια μπετονιέρα, με δύο καρότσια και δύο φτυάρια ΟΛΑ-ΟΛΑ συνθέτουν το «υπερσύγχρονο» εργαλειακό οπλοστάσιο με το οποίο η Δημοτική Αρχή επιβλέπει να εκτελείτε το έργο της πλακόστρωσης με τον κυβόλιθο στο κέντρο της πόλη στον σταθμό του ΟΣΕ .
Αντιλαμβάνεται και ο πλέον καλοπροαίρετος τι είδους πρόοδο και ανάπτυξη μπορεί να προσφέρει αυτή η διοίκηση που μας χαρίζει τέτοιες τριτοκοσμικές καταστάσεις. Η καθυστέρηση στην εξέλιξη των εργασιών είναι ανυπολόγιστη και προκαλεί μεγάλη ζημιά και ταλαιπωρία στους δημότες μας.
Και για να μην γελιόμαστε και μεταξύ μας, αν αυτό το «αναπτυξιακό ανέκδοτο» εξελισσόταν καλοκαίρι σε κάποιο ελληνικό νησί που δέχεται χιλιάδες τουρίστες, οι νησιώτες θα είχαν πάρει τους υπεύθυνους και θα τους είχαν πετάξει στη θάλασσα.
Ωστόσο το πρόβλημα είναι ακόμα βαθύτερο και δεν αφορά μόνο τους εξοργιστικούς χρόνους εκτέλεσης έργου που προχωρά «με ένα φτυάρι και έναν εργάτη» σε ρυθμούς φραπέ, αλλά αφορά και την ίδια την ποιότητα όπως καθημερινά διαπιστώνουμε στην Χρήστου Μωραίτου ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΛΗΦΘΕΙ ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΤΡΕΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ και που δεν έχει μείνει σε αυτοκίνητο, βίδα, πλαστικό και ανάρτηση που να μην τρίζει.
Και τίθεται το ερώτημα: πείτε μας ευθέως με ποιους είστε; Με τους Δημότες ή με τον ΕΡΓΟΛΑΒΟ
Διότι αυτή η παρατεταμένη και προκλητική ανοχή της Δημοτικής Αρχής, γεννά σοβαρά ερωτήματα και μα προβληματίζει έντονα
Οι απαντήσεις από ΜΙΑ ΣΟΒΑΡΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ πρέπει να δίνονται με πράξεις και όχι με ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΟΜΙΧΛΗΣ και βιντεάκια στο Τικ-Τοκ …
Με εκτίμηση
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΩΤ ΣΤΡΑΤΟΥΡΗΣ
ΥΠ/ΧΟΣ (Ε) Π.Ν ε.α
Legal Representative JHI Steamship Co”