Πόσα μπορεί να μας πει το ύψος ενός παιδιού για το πώς αισθάνεται; Και πόσα από όσα βιώνει δεν αποτυπώνονται σε μια καμπύλη ανάπτυξης;
Με επίκεντρο αυτόν τον προβληματισμό, η ψυχολόγος – συστημική ψυχοθεραπεύτρια Σωτηρία Νερατζή συμμετείχε στο 11ο Επιστημονικό Συμπόσιο της Ελληνικής Εταιρείας Παιδικής & Εφηβικής Παχυσαρκίας, με θέμα «Ενδοκρινολογικά Προβλήματα του Παιδιού και του Εφήβου» παρουσιάζοντας την εργασία με τίτλο «Θεραπεία με Αυξητική Ορμόνη και Ψυχικές Επιπτώσεις στα Παιδιά και τους Εφήβους».
Η εργασία εκπονήθηκε στο πλαίσιο του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών «Στρατηγικές Αναπτυξιακής και Εφηβικής Υγείας» του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών εστιάζοντας σε μια συχνά λιγότερο ορατή διάσταση της θεραπείας με αυξητική ορμόνη στη ζωή των παιδιών και των εφήβων. Εξετάστηκαν οι παράμετροι της αυτοεκτίμησης και της εικόνας σώματος, της ψυχικής υγείας, ποιότητας ζωής, κοινωνικής προσαρμογής και οικογενειακής δυναμικής.
Τα ευρήματα ανέδειξαν ότι, παρότι η θεραπεία μπορεί να συνδέεται με θετικές ψυχοκοινωνικές μεταβολές, τα οφέλη δεν είναι ομοιόμορφα και επηρεάζονται από παράγοντες όπως η υποκείμενη πάθηση, η ηλικία και το κοινωνικοοικογενειακό περιβάλλον. Καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει η οικογένεια. Η ανησυχία για την πορεία της θεραπείας και η ανάγκη για υποστήριξη αναδεικνύουν ότι η θεραπευτική διαδικασία δεν αφορά μόνο το παιδί, αλλά αγγίζει ολόκληρο το οικογενειακό σύστημα.
Κεντρικό μήνυμα της παρουσίασης αποτέλεσε η σημασία μιας ολιστικής προσέγγισης, που συνδυάζει την ιατρική παρακολούθηση, την ψυχολογική υποστήριξη και τη διεπιστημονική συνεργασία.
Η ολοκληρωμένη μορφή της εργασίας είναι διαθέσιμη στο Αποθετήριο «Πέργαμος» : https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5370765
Γιατί στο ταξίδι της ανάπτυξης, πίσω από κάθε «κλινικό» περιστατικό, υπάρχει ένα παιδί ή ένας έφηβος με τη δική του ψυχοσύνθεση, τα δικά του όνειρα, φόβους και προσδοκίες. Και συχνά, πίσω από την επιθυμία να ψηλώσει, μπορεί να κρύβεται μια βαθύτερη ανάγκη: να αισθανθεί επαρκές, να ανήκει και να γίνει αποδεκτό.